Excursies in Val di Fassa

Routes en wandelpaden in Val di Fassa: wandelingen, routes en tips om de Dolomieten van Trentino te voet te verkennen.

Voor vertrek: Tijden en routes zijn bij benadering. Controleer het weer, de openingstijden van de berghutten en liften, en de toestand van de paden (SAT-website: https://www.sat.tn.it). Neem altijd water, geschikte kleding en een actuele kaart mee.

De rondwandeling Roda di Vael

Een gemakkelijke rondwandeling betekent niet dat de uitzichten vanaf de paden niet tot de meest adembenemende van de Dolomieten behoren.

Het grillige profiel van het Latemarmassief ligt pal voor u, op slechts een steenworp afstand. De berghut Ciampediè (1998 m) is bereikbaar met de kabelbaan vanuit Vigo di Fassa (1391 m).

Volg pad nr. Volg route 545 westwaarts naar de berghut Stallone di Vael (2028 m) en klim vervolgens omhoog naar de berghut Roda di Vael (2280 m) van de SAT. Vervolg uw weg noordwaarts over route 541, die u naar de Mugoni-wanden brengt, waar u afslaat naar route 551.

Een gestage klim leidt naar de Vaiolon-pas (2560 m), vanwaar u uitzicht heeft op het Latemar-massief aan de kant van de Costalunga-pas.

Daal af over sneeuw en uiteindelijk puin en rotsblokken en volg route 549 oostwaarts (links),

onder de rotswand van de Roda di Vael door, met uitdagende klimmetjes. De "Masarè-route" (549) loopt verder met uitzonderlijke uitzichten, een rustige, vlakke wandeling naar het Christomannos-monument op 2349 m. Laat routebordje 539 aan de rechterkant liggen, dat naar de Paolina-hut leidt, en ga rechtdoor om na een rondje om Punta Masarè terug te keren naar de Roda di Vael-hut. Routebordje 545, dat je op de heenweg hebt genomen, brengt je terug naar Ciampediè, waar de gelijknamige SAT-hut zich bevindt. Duur: 6 uur. Wie te voet terug wil naar Vigo di Fassa, kan via routebordje 544 afdalen in 1 uur en 15 minuten. De klim duurt 1 uur en 45 minuten.

De Drie Vajolet-torens

Waarschijnlijk is er geen bergbeklimmer die de Drie Vajolet-torens niet minstens één keer heeft gezien, al dan niet op een foto. Maar hoe vanzelfsprekend het ook mag lijken, de route naar hun voet is belangrijk en onmisbaar voor een authentieke ervaring van de Dolomieten. Het nadeel van een wandeling naar de Re Alberto-hut is helaas de drukte in het gebied. Het is niet ongebruikelijk om grote groepen tegen te komen die daarheen gaan. Sommigen zeggen dat koning Laurin zijn rozentuin verplaatste naar een nog steeds rustige hoek van het lawaaierige Catinaccio-massief. Volg vanuit Gardeccia (1960 m) (de parkeerplaats is soms vol) pad 546, dat in brede bochten omhoog klimt naar de reeds zichtbare berghutten Vajolet en Preuss (2243 m). Het gebied is erg populair, zelfs aan het einde van het seizoen. Negeer pad 584 richting Passo Principe en klim links omhoog langs het steile pad 542, dat door de Gardeccia-kloof slingert en gemakkelijk langs een groot rotsachtig gebied loopt. Pas op dat u niet van het (enigszins verwarrende) pad afwijkt, want dit kan steenval veroorzaken. Ga links van de rotsen langs een richel en u bereikt het tussenliggende gedeelte. Klim eerst naar rechts, dan naar links, tussen de door veelvuldig gebruik afgesleten rotsen, naar de Rè Alberto-hut op 2700 meter hoogte, met uitzicht op de magnifieke, torenhoge Vajolet-torens (Torri Winkler, Stabeler en Delago, ter ere van de eerste klimmers). 01:45 uur.

Een verdwijnend meer

Vlakbij de Antermoia-hut ligt een prachtig meer, omgeven door kliffen. Maar de slanke pieken van het Catinaccio-massief worden niet langer volledig weerspiegeld in het heldere water. Het Antermoia-meer trekt zich langzaam maar zeker steeds verder terug. Dit maakt de bestemming zo fascinerend en interessant. Vanaf Mazzin di Fassa op 1372 meter hoogte beklimt u pad 580, dat rechtstreeks toegang biedt van de Fassa-vallei naar de Antermoia-hut. Het pad doorkruist steil de gehele, zelden bezochte Udai-vallei en passeert de tussenliggende Pian di Udai op 1889 meter hoogte; u zult enkele ruïnes van hutten zien. Het pad slingert links en rechts van de beek, richting de meer uitgesproken bergpas bovenaan de vallei. Daar aangekomen bereikt u de hooggelegen weiden van Camerloi, op ongeveer 2200 meter hoogte. Ga verder, negeer afslag 577 – het pad dat u op de terugweg volgt – tot u de voet van de kliffen van Cima di Lona bereikt. Verlaat het pad naar Passo Ciaregole aan de rechterkant en klim verder omhoog naar Passo di Lona of del Mantello, op 2516 meter.

U bereikt al snel de berghut Antermoia, op 2490 meter hoogte, vlakbij het gelijknamige meer (3,5 uur). Keer terug naar afslag 577 bij de weiden van Camerloi en neem dit laatste pad aan de linkerkant. Het pad daalt lichtjes af, langs diverse hutten, dwars door de weiden en daalt vervolgens steil af naar Fossaz op 1964 meter. Door de Val di Lona daalt de hoogte geleidelijk, waarna het bos ingaat tot Fontanazzo di Sotto op 1382 meter. Duur: 7 uur.

De Sassolungo-lus

Een rondwandeling rond Sassolungo is een van de gemakkelijkste en meest lonende wandelroutes om de uitgestrektheid van de berg te ervaren, zonder het uitzicht op de hoge wanden te missen. De route is geschikt voor wandelaars met een gemiddelde conditie en biedt, zonder zware hoogteverschillen, de mogelijkheid voor een aanbevolen, maar korte omweg naar de berghut Vicenza al Sassolungo, onder Punta Dantersass.

Vanaf Passo Sella op 2242 meter daalt het pad langs de weg af naar de gelijknamige berghut, vanwaar het noordwaarts afbuigt en routebordje 526 volgt. Na de "Città dei Sassi" (Stenen Stad) te zijn gepasseerd, verdubbelt het pad de enorme massa van Sassolungo en steekt een kleine bergpas (skilift) over. Een lichte stijging leidt naar de berghut Comici (2153 meter). Volg hetzelfde pad, langs de rotswanden, en klim vervolgens omhoog naar een puinhelling (sneeuw). Daarachter vlakt het pad af tot een splitsing: klim linksaf en bereik padmarkering 525, die naar de Vicenza-hut (2252 m) leidt. Daal via pad 527 weer af naar de bodem van het dal en volg dan een vlak pad (met hoogteverschillen) westwaarts. Voorbij Pian de Cunfin klim je naar Piz da Uridi (2109 m), vanwaar je zuidwaarts gaat, langs Sassopiatto. Je bereikt al snel de Sassopiatto-hut (2300 m); volg vanaf hier het gemakkelijke en panoramische pad "Federico Augusto", dat langs de voet van de rotswanden loopt en duidelijk oostwaarts gaat. Voordat je terugkeert naar Passo Sella, kom je de Sandro Pertini-hut (2300 m) tegen. Duur: 5,5 uur.

De via ferrata "Brigata Tridentina"

In 1967-1968 rustten de Alpini van de Brigata Tridentina, onder leiding van berggids Germano Kostner, de lage rotswand naast de waterval die langs de Exnertoren naar beneden loopt, in de Sella-groep, uit met 130 treden en 440 meter kabel. De via ferrata "Brigata Tridentina" is nu een van de beroemdste aangelegde routes in de Dolomieten. Alleen geschikt voor ervaren bergbeklimmers met de benodigde uitrusting. Vanaf kilometer 8 van de rijksweg Gardena Pass (4 km van Colfosco, direct onder de pas) splitst het toegangspad naar de via ferrata zich af. Vanaf een hoogte van 1956 meter klimt u tussen de dennenbomen door en overwint u een kleine rotswand (kabel), waarna u aansluit op pad 666 vanaf de Gardena Pass. Beklim de uitgeruste rotsen rechts van de waterval en klim verder naar het bovendal. Het volgende gedeelte kan worden overgeslagen door een smal pad tussen rotsen en gras te nemen. De via ferrata zelf loopt verder omhoog langs de wand van de Torre Exner, die wordt overgestoken met behulp van vaste touwen en een verticale ladder. Eenmaal beneden de top, sla je linksaf en steek je een spectaculaire hangbrug over. Zodra je de makkelijk begaanbare rotsen bereikt, volg je het pad naar de Franco Gavazza al Pisciadù-hut (2.585 m), beheerd door de Italiaanse Alpenclub van Bologna (CAI). De afdaling volgt de steile en ruige Vai Setus, via de uitdagende routemarkering 666 die door de rotsen loopt. Na de vaste touwen daal je via puin af naar het eindpunt (1.956 m). Duur: 4 uur.

De nieuwe Sella-hut

In 1988 voltooide de Bolzano-afdeling van de Italiaanse Alpenclub (CAI) de bouw van de nieuwe Franz Kostner-hut in Vallon, in het oostelijke deel van de Sella-groep. De toegang tot de hut, die een bevoorrechte panoramische ligging heeft, wordt belemmerd door de kabelbanen die vanuit Corvara omhoog gaan. De wandeling naar het prachtige gebouw vanaf de Pordoi-pas is een aanrader en biedt een rustige en comfortabele tocht. Vanaf het ossuarium van de Pordoi-pas (2229 m) volgt u het toegangspad naar de via ferrata "Cesare Piazzetta", die u naar een grasrijke en rotsachtige vallei leidt onder de compacte oostwanden van de Sella. Als u naar rechts afbuigt, bereikt u de depressie, waarlangs u omhoog klimt naar het begin van de via ferrata. Negeer deze (wegwijzer) en neem een comfortabel, vlak pad naar rechts (markering 638). Dit pad loopt onder de magnifieke wanden van de groep door, hoog aan de voet van de rotsen, boven de puinhellingen die aflopen naar Pian Boè. De wandeling is gemakkelijk over vlak terrein tot u de kruising bereikt met het pad naar Pian Boè, dat zich vlakbij Pizzo del Lago Gelato van ons pad afsplitst. Ga verder naar het oosten, negeer de afslag, en bereik een karakteristieke richel waar u zich een weg moet banen tussen de door aardverschuivingen gevormde rotsblokken. Na een smalle vallei te hebben omzeild, bereikt u al snel de Franz Kostner al Vallon-berghut (2519 m), een uitstekend uitzichtpunt. De omgeving wacht erop om ontdekt te worden. 2 uur en 15 minuten.

Een balkon met uitzicht op de Dolomieten

In de winter skiën hier veel mensen. In de zomer is dat minder het geval, hoewel de kabelbaan Sass Pordoi dagelijks honderden toeristen naar het kleine terras van de berghut/hotel brengt, die bovenop de rotsen is gebouwd. Het is een gemakkelijke route, comfortabel voor mensen die minder fit zijn dan voor de eerdergenoemde kabelbaan. Vanaf de Pordoi-pas is de kunstmatige afdaling kort en opent zich net achter de berg de Lasties-vallei, uitnodigend maar niet meer zo rustig.

Vanaf de Pordoi-pas (2242 m) kunt u te voet (pad 627 over grind, 1 uur en 50 minuten) of met de kabelbaan naar Sass Pordoi (2952 m) klimmen, een waar balkon met uitzicht op de Sassolungo en de Val di Fassa.

Wie te voet omhoog gaat, kan eenvoudig de berghut Forcella Pordoi (2848 m) bereiken, die ook vanaf de eerdergenoemde top in een paar minuten te bereiken is.

Volg vanaf de pas de handige routeaanduiding 627, die door de rotsen onder de Piz Boe (2873 m) van de SAT (Italiaanse berggids) loopt. Vanaf de Pordoi-pas is het 2,5 uur lopen en vanaf het bergstation van de kabelbaan 50 minuten. Volg routeaanduiding 647 en kom op de puinhellingen van het plateau, omgeven door de Antersass. Bij de eerste splitsing daal je linksaf via route 647 en vervolg je je weg over de rotsen naar de Val Larga. Je verliest geleidelijk hoogte en bereikt uiteindelijk de uitgestrekte vallei van de Val Lasties, schilderachtig omgeven door hoge rotswanden. De route loopt langs de hele vallei, onder de Sass Pordoi door en bereikt aan de linkerkant uiteindelijk de Pian Schiavaneis op 1875 m.

5 uur vanaf de Pordoi-pas, 3,5 uur vanaf Sass Pordoi.

Marmolada: Koningin van de Dolomieten

Het is hét symbool van de Dolomieten, de koningin van het uitgestrekte Ladinische gebied. Als hoogste piek in de hele regio waakt ze over de grootste gletsjer. Het zou een belediging zijn om deze uitzonderlijke berg, die meer bewonderd wordt dan welke andere ook maar te vaak onderschat wordt, niet te noemen. De route naar de top van de Marmolada di Penìa is niet gemakkelijk, omdat deze een gletsjer en rotsklimmen omvat. Bovendien is de laatste bergkam smal en blootgesteld. Alleen geschikt voor ervaren bergbeklimmers, of met een gids. Een ijsbijl, stijgijzers, touw en zekeringsmateriaal zijn vereist. Vanaf het Fedaia-meer (2055 m) kunt u – ook met de kabelbaan – naar de berghut Pian dei Fiacconi (2700 m) klimmen. Te voet duurt het 1,5 uur (pad 606). Volg vanaf hier een ongemarkeerd pad dat de morene van de gletsjer beklimt en langs de steile, gladde helling loopt. Zodra je voet op de sneeuw hebt gezet, volg je een over het algemeen goed gemarkeerd pad dat naar de top van de Marmolada di Penia-delta leidt (aan de rechterkant), waarbij je de spleten zorgvuldig vermijdt. Klim voorzichtig omhoog met een touw naar de voet van de rotsen, vanwaar je de top kunt bereiken. Steek de spleet tussen de sneeuw en de rots over (wees voorzichtig) en beklim de rotsen (graad 1) door de markeringen te volgen (enkele haken voor extra beveiliging). Zodra je de bergkam bereikt, volg je deze naar de top, waar de berghut Punta Penìa zich bevindt. Hoogte 3343 m. 3,5 uur vanaf Pian dei Fiacconi. Uitzonderlijk uitzicht.

Een berghut onder de Marmolada

De hut behoort tot de ANA, maar wordt niet gebruikt voor de grote bijeenkomsten van de vereniging. Het is een waar toevluchtsoord, bewaakt door een van de beroemdste en meest bewonderde bergen van de Dolomieten, niet geheel verrassend door de Ladinen van Fassa tot "koningin" verkozen. Amelia B. Edwards beschrijft in haar boek "Untrodden Peaks and Unfrequented Valleys" uit 1872 een beklimming van de Fedaja-pas: "Tot nu toe onzichtbaar, nu schittert de berg helder! De blauwe, golvende gletsjer doemt op uit de mist en grijpt als een machtige hand de grijze rots vast." Zelfs vandaag de dag schittert de Marmolada anders dan alle andere Dolomietentoppen. Een beklimming van de Contrin-hut is een absolute aanrader.

Vanaf Penia (1556 m) (kort na het dalstation van de kabelbaan Ciampac) splitst pad 602 zich af: volg dit steile pad door een dicht sparrenbos en klim omhoog door de kloof die is uitgesneden door de Contrin-beek. Passeer de Robinson-hut en volg het minder inspannende pad, waarna u snel het vlakke gedeelte van de Contrin-vallei bereikt. Na de gelijknamige hut loopt u nog een tijdje in de schaduw van de sparren, tot u bij de Contrin-berghut (2016 m) aankomt (1 uur en 45 minuten). Volg pad 606 omhoog door de Rosalia-vallei tot de kruising met pad 610. Neem dit pad naar rechts en vervolg uw weg tussen rotsen en aardverschuivingsblokken. Door regelmatig te zigzaggen, doorkruist u de gehele bovenvallei naar het bivak Marco Dal Bianco (2704 m), gelegen op de Ombrella-pas, onder de majestueuze zuidwand van de Marmolada. 3 uur en 30 minuten.

Van Fuchiade naar de Girelle-pas

Fuchiade is een romantisch gebied met weiden in de schaduw van de rotsachtige zuidelijke toppen van het Marmolada-gebergte. De locatie – iets verder van de weg naar de San Pellegrino-pas – is rustig en ontspannend. Het is een uitstekend startpunt voor een eenvoudige wandelroute met een prachtig uitzicht op de toppen die de "koningin" Marmolada vanuit het zuiden beschermen. De berghut Fuchiade (1980 m) is ook per auto bereikbaar vanaf de San Pellegrino-pas. Vanaf de onverharde weg begint de SAT-route met marker 607, die over de weilanden loopt richting de delta van de Tasca-pas, die zich onder de Cime Cadine opent. Volg het pad, dat gemakkelijk en comfortabel te bewandelen is. Na het oversteken van de Cigolò-beek klimt u in noordwestelijke richting omhoog. Het pad loopt steil omhoog richting de Tasca-pas en stijgt gestaag met enkele bochten. U komt in het dal en maakt een inspannende klim over puinhellingen. Na een stukje klimmen moet u een steile rotskegel oversteken om deze niet direct te hoeven beklimmen. Volg in ieder geval de rode markeringen naar de bergpas erboven, die zich opent tussen de Cime Cadine en Punta Zigolè. Dit is de Passo delle Girelle (2683 m), vanwaar u uitzicht heeft op de Contrin-kant. Een omweg over eenvoudige rotsen naar rechts leidt naar Punta Zigolè (2815 m). Het duurt 3 uur om de pas te bereiken en een half uur om de top te bereiken.

De Sasso Vernale is in zicht.

In het hart van de Monzoni

Een prachtige oversteek van de San Nicolo-vallei naar de San Pellegrino-pas is mogelijk door uw auto op de pas te parkeren of gebruik te maken van het openbaar vervoer. Aanbevolen. Volg vanaf Malga Crocefisso (1522 m) de weg naar rechts richting Val dei Monzoni, ga het bos in en loop erdoorheen tot u een slagboom bereikt (u kunt dit punt met de auto bereiken). Volg te voet het smalle pad, dat met een paar bochten langs de Monzoni-hut (1792 m) loopt en rechtdoor gaat (padmarkering 603), om uit de dennenbossen te komen vlakbij Malga Monzoni (1862 m). Volg vanaf hier het brede pad 603 omhoog de vallei in naar de Taramelli-hut (2046 m), die wordt beheerd door de SAT (Italiaanse berggids) (1 uur en 15 minuten). Volg het steilere pad 604, loop langs de karakteristieke stenen 'kubus' en beklim de Val delle Selie erachter, ten zuiden van de Pale di Carpella. Je wint al snel hoogte en bereikt het afgelegen Lago delle Selle (2232 m), waarvan het water de omringende rotsachtige pieken weerspiegelt. Een volgend (zwaar) stuk pad leidt naar het einde van de vallei. Bovenaan de klim bereik je de Selle-pas (2529 m), waar de gelijknamige stenen en houten hut staat. Het uitzicht opent zich nu naar het zuiden: pad 604 daalt af naar het Campagnaccia-bekken (2246 m). Eenmaal daar aangekomen, loop je over de weiden richting het zuidoosten, om uiteindelijk de San Pellegrino-pas (1918 m) te bereiken, die in 2 uur en 45 minuten te bereiken is vanaf de Tarameli-hut. Totale tijd: 4 uur.

Over Vallacela

De aanleg van verschillende geprepareerde routes op de bergkam van Punta Vallacela heeft de interesse van bergbeklimmers in deze prachtige toppen al lang vergroot. De relatieve nabijheid van de toeristische centra in het midden van de Fassa-vallei heeft hier ook aan bijgedragen, met als gevolg dat het gebied veel bezoekers trekt. Ook belangrijk hiervoor zijn de aanwezigheid van verschillende hutten en een permanent bivak, gewijd aan de overleden klimmer Donato Zeni. Deze route is een aanrader, gezien de weidse uitzichten en de bijzonder interessante aanloop naar de toppen van de korte keten. Vanuit Soldanella (1410 m) in Val San Nicolo klim je ten zuiden van de weg omhoog, de routemarkering 615 volgend, die door een steil bos loopt en een prachtig lariksbos aan de rand van een puinhelling bereikt. Voorbij het puinveld kom je in een kloof, waaruit je rechts (kleine rotsen) uitkomt, richting het bivak van Zeni (ongeveer 2100 m) in de ruige Vallacela. De kleine, metalen schuilplaats (van het type "Fondazione Berti") heeft negen bedden. Klim omhoog door het dal, via een steile en uitdagende rotsgeul (wees voorzichtig), naar de Forcella della Vallacela (2468 m). Ga onder de oostflank van de top door, langs de Costella, om uiteindelijk de Punta della Vallacela (2639 m) te bereiken (4 uur). Na de afdaling naar Forcella Costella volg je routebordje 624 naar beneden het Gardeccia-dal in en bereik je bij routebordje 603 de weg naar Malga Crocetisso (1522 m) en het startpunt. 6:30 uur.

In de Marmotvallei

De oversteek van de grasrijke bergkammen van Buffaure naar Sass de Dama is een aangename, schilderachtige route. Na een afdaling door de Giumela-vallei, langs de marmothut, wordt dit de meest lonende wandelroute ten westen van Colac. De paden zijn gemarkeerd en gemakkelijk begaanbaar. Bij Meida (1329 m) splitst SAT-pad 643 zich af en loopt diagonaal door de sparrenbossen van Buffaure. Volg dit pad bergopwaarts door het bos tot het uitkomt in de Monzoni-vallei (in het zuiden), waar de top van Buffaure (2035 m) ligt (de hut en het bergstation van de liften). Via een gemakkelijk bergkampad vervolgen we onze weg over pad 613, dat naar de grasrijke waterscheiding leidt, met als doel de andere toppen in het oosten te bereiken. Het panorama breidt zich uit en omvat de beroemdste Dolomietentoppen, totdat we na een paar klimmetjes Sass de Dama (2434 m) (ook bekend als Sass D'Adam) bereiken. We dalen een stukje af langs de bergkam, waarbij we een gevaarlijk gedeelte (gemakkelijke rotsen) vermijden, en passeren de kop van de Giumela-vallei van bovenaf, die beneden zichtbaar is.

Na een korte afdaling bereiken we Sella del Brunec (2428 m) (stoellift). Vervolgens nemen we pad 644 linksaf, dat afdaalt naar de nabijgelegen Malga Giumela (2550 m). Het pad loopt over de hele valleibodem, rechts van Ciamp de Vigo (1850 m) (met hutten verspreid over de helling), om vervolgens een smal weggetje te nemen dat rechtstreeks naar Pera di Fassa (1326 m) leidt. Vanaf hier naar Meida. 6:30 uur

Weet je niet welke je moet kiezen?

Stuur één aanvraag: de hotels in het gekozen gebied ontvangen hem en antwoorden je rechtstreeks.

Meerdere hotels tegelijk vragen
Shinystat